Night, Blackness and other stories / Mahmoud Bakhshi

Written by CC.
Night, Blackness and other stories
Mahmoud Bakhshi

28 Oct -29 Nov
Visiting hours: 4 PM – 8 PM

This project is an outcome of a few years of research into conceptual interdependence between the literature and visual arts. Bakhshi started by choosing few rather clichéd terms often used by writers and intellectuals to indicated the situation of oppression and inevitable resistance. Word such as: winter, night have always had negative connotations in Iranian culture as opposites to light and warmth that would come from a flame, a fire that has been worshiped for centuries in Iran. Night is an equivalent of dark times, a suggestion of an expectation of a change. It is the strongest, and the most banal poetic metaphor for the totalitarian austerity in politics.

The black colour has equally strong attributed meaning in the realm of visual arts, especially painting. It is the colour that within itself contains the full palette. It is flat and always two-dimensional as it completely absorbs any light making impossible a chiaro oscuro volume effect. The colour that represents all the colours and none of them at the same time. It can be anything, a concealed multitude of meanings or total lack of any meaning.

Bakhshi’s work is about the tension between an image and a text, the inherent conflict of conceptual art. In the publication accompanying the exhibition this standoff becomes even more prominent. It is a book of short stories told without text, here the artist withdraws the authorship and invites the audience to bring in their own stories through a reflection on a polished surface of black granite.

 

About Mahmoud Bakhshi

Mahmoud Bakhshi (b 1977) is an Iranian visual artist. His previous exhibitions include: The Great Game, National Pavilion of Iran at 56th International Art Exhibition La Biennale di Venezia All the World’s Futures curated by Okwui Enwezor, Venice, 2015; Too early, too late. Middle East and Modernity, Pinacoteca Nazionale di Bologna 2015; TalkCloud, Niavaran Cultural Centre, Tehran and narrative projects, London 2014; Recalling the Future: post- revolutionary Iranian art, Brunei Gallery, SOAS, University of London, 2014 Love Me/ Love Me Not, Contemporary Art from Azerbaijan and its Neighbors, The 55th Venice Biennale, Venice, 2013; DISASTER, Galerie Thaddaeus Ropac, Paris-Pantin, 2013; Transformed Visions,Tate Modern, London, 2012; Hard Copy, Art Gwangju 2012; Bah Man, Galerie Thaddaeus Ropac, Paris, 2011; The Engaged Artist: Influences of Graphics on Sculpture in the Middle Ages, Saatchi Gallery, London, 2010; Winner of MOPCAP award and residency at the Delfina Foundation, London, alumni of Rijksakademie van beeldende kunsten, Amsterdam

محمود بخشی
شب، سیاهی و داستان های دیگر 
نمایشگاه تا ۹ آذر ماه ادامه خواهد داشت
ساعت ۵ عصر تا ۹ شب
این مجموعه ی جدید حاصلِ چند سالی پژوهش در بابِ بده بستان‌های مفهومی بین ادبیات و هنرهای بصری‌ست.  محمود بخشی در آغازِ کارش عبارت‌های رایج و مصطلحی را انتخاب کرد که نویسندگان و ‌روشنفکران برای نمایش وضعیت شان و نیز مقاومتشان به کار می‌بردند. کلمه‌هایی مثل زمستان و شب در فرهنگ ایرانی همیشه دلالت‌های منفی داشته‌اند در تقابل با نور و گرمی که از شعله برمی‌خیزد، از آتش برمی‌خیزد که قرن‌ها در ایران ستایش می‌شده است. شب، معادلی‌ست برای روزگار تیره و تار، اشاره‌ای‌ست به انتظار فرج. قوی‌ترین و دم دست‌ترین استعاره‌ی شاعرانه است برای اشاره به تلخی  گزندگی‌های دوران.

رنگ سیاه در حوزه‌ی هنرهای بصری هم واجد معناهای قدرتمند است، به ویژه در نقاشی. سیاه، رنگی‌ست که جعبه‌ رنگ کاملی در خودش دارد. مسطح است و همیشه دو بعدی‌ست، چون هر نوری را به تمامی جذب می‌کند تأثیر حجم‌دهی سیاه‌قلم را ناممکن می‌کند. سیاه، رنگی‌ست که نماینده‌ی تمام رنگ‌ها و هم هیچ کدام از رنگ‌هاست. می‌تواند معناهایی نهان شده باشد یا فقدان مطلق هر معنا.کارهای محمود بخشی درباره‌ی تنش میان تصویر و متن است، همان نزاع ذاتی هنر مفهومی. در کتابی که همراه این نمایشگاه عرضه می‌شود، این بن بست تنگ تر هم میشود. این کتاب، کتابِ داستان‌های کوتاه بدون متن است. اینجا هنرمند از نویسندگی پا پس می‌کشد و مخاطب را فرامی‌خواند که داستان‌های خودش را به میان آورد از میان آن بازتاب بر  سطحی صیقلی‌ از سنگ خارای سیاه.

درباره محمود بخشی

محمود بخشی (متولد 1977) هنرمندی بصری‌ست که برخی نمایشگاه‌های‌ قبلی‌اش از این قرارند:

«بازی بزرگ»، غرفه‌ی ملی ایران در 56‌امین نمایشگاه بین‌المللی  دوسالانه‌ی هنر ونیز «آینده‌های همه‌ی جهان» به نمایشگاه گردانی Okwui Enwezor ,2015؛ خیلی زود، خیلی دیر. خاورمیانه و مدرنیته، پیناکوتکا Pinacoteca Nazionale di Bologna 2015، «ابر سخن»، مرکز فرهنگی نیاوران، تهران و پروژه‌های روایت، لندن 2014؛ «فراخواندن آینده»: هنر ایرانی بعدِ انقلابی، گالری برونئی، SOAS، دانشگاه لندن، 2014 دوستم دارد/دوستم ندارد، هنر معاصر آذربایجان و همسایگان‌اش، 55امین بینال ونیز، 2013؛ «مصیبت»، Galerie Thaddaeus Ropac، پاریس-پانتین، 2013؛ «تصورات مبدل»، Tate Modern، لندن، 2012؛ «نسخه‌ی چاپی»، Art Gwangju، 2012، «بهــــــــــــمن»،  Galerie Thaddaeus Ropac، پاریس، 2011؛ «هنرمند درگیر: تأثیراتِ گرافیک بر مجسمه‌سازی در قرون میانه»، گالری ساعتچی، لندن، 2010؛  برنده‌ی جایزه‌ی MOPCAP  و رزیدنسی در بنیاد دلفینا Delfina، لندن، فارغ‌التحصیل Rijksakademie van beeldende kunsten، آمستردام.

Leave a Reply